στον ύφαλο

 

 

όχι δε ζούμε από ποίηση
ούτε ποιητικά
μας σέρνει το ΄λαφρυ τ΄αγέρι
και στριμώχνουμε την ανάγκη, μες τις λέξεις τις ωφέλιμες
τις παράδοξες και πυροβολημένες
κι έτσι πολεμάμε, με της ψυχής τον λεκέ,
το μπορετό, κουτσό κι αμπόρετο
Λάτρα της καρδιάς μας
λύσσα τ΄ ανέμου
μείναμε φίλε, από καύσιμα
και πέσαμε σε ύφαλο
στα αλήθεια δε μας δόθηκε, ποιο λατρεμένο αφίλητο

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: