ότι με πίνει

ο κανένας είμαι

όπως δεν έχω να υπάρχω , χωρίς εσένα

βουίζω

ότι πιο σίγουρο, αβέβαιο

απάντηση δεν έχω

ο αξεπέραστος κανένας

πελάγη

όπως βουνά

και δε φτάνει αγάπη να είμαι

δεν μου φτάνει

ούτε ο πόλεμος

ούτε ο φόνος

κάτω χωρίς έλεος

ούτε μια στάλα ελπίδας

χορτάτη πιθαμή

γη που κοχλάζει

με περνάει

και δεν φτάνει λατρεία να με πιάνει

δεν μου φτάνει

όσα η πεθυμιά σου, με δέρνει

για σένα είμαι

φυγή αχώριστη

μαζί ένα

μείνε

όπως ο μόνος πόνος, που δεν ξεπερνιέται

σου φωνάζω

και λήγω, τελειώνω

με όλα τα μέσα μου ανοιχτά

και δεν αναρωτιέμαι

ποιον κουβαλώ πιο πολύ

από τον κανένα, που είμαι

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: