ναυάγιο

τότε ήταν
όταν ξεπρόβαλε το μισοφέγγαρο του στήθους
απ΄ το άνοιγμα της ζακέτας
στο σημείο που η πίεση
ήταν πάντα ασυγκράτητη
και το κουμπί αδύναμο να την βαστήξει

τότε θα ΄ταν…
που ένα χνούδι αιωρήθηκε αλλά δεν έπεσε
από κομμένα μικρά δευτερόλεπτα κρατήθηκε
από αυτά που ΄φτιαξαν την σχετική στιγμή
την περίπου ουδέτερη, την σχεδόν ανέμελη
αυτήν την απρόσμενη στιγμή, την απλή, απλούστατη…

τότε
όταν η συνομιλία μούδιασε
κι οι ήχοι της εκφοράς του λόγου χαμήλωσαν,
δυο ζευγάρια μάτια ξεροκατάπιναν τον νεογέννητο όλεθρο
πριν αποχωρήσουν σε αμήχανες κρυψώνες
θερμές πηγές χάραζαν τα σώματα
τα αυλάκια τους κάπνισαν πόθο
κι όλα φτάσανε στο νήμα
από μια κλειστή στροφή απότομη
που άλλαξε τη φορά του κύκλου

τότε, καθώς σκέφτεσαι
πως το τοπίο που σου ανήκει στον δρόμο, ήταν…
και τώρα αλλάζει δραματικά, αλλάζει ανέλπιστα
ηδονικά
και διάολε ωραία, πολύ ωραία
εκεί παγιδεύεσαι…
απ΄ το κουμπί που δεν κράτησε
απ΄ τα μάτια που ξεροκατάπιαν
απ΄το χνούδι που δεν έπεσε
απ΄ την κλειστή απότομη στροφή
απ΄ την στιγμή που η τροχιά του κύκλου πήρε το αλλιώς της…

ήσουν εκεί και ξέμεινες
και ένας διάολος ξέρει για την επιστροφή…

αθώος σιδεροδέσμιος και αποσβολωμένος
ζητάς καθυστέρηση στο ναυάγιο

Advertisements

One Response to “ναυάγιο”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: