η νταλίκα

Κι αν δεν ήμουν θα έφτανα να γίνω
Κι αν δεν ερχόμουν θα περίμενα

Φανερή και ελάχιστη
Ίχνος ροής ασύμβατο

Αφράτη ποτέ, λευκή αδύνατον
Σωτήρια αντίθετη σαν παράβαση καθήκοντος
Αδιάφορη, στα στέρεα είμαι

Επίμονη
Ανήκουστη
Στα ίσια
Με αντάλλαγμα τον ακρωτηριασμό
Της σιωπής
Της βολής
Στα δέκατα του χρόνου
Λιώνει η στιγμή αμετακίνητη

Εσύ με έφτιαξες
Η ξεφτισμένη νωθρή καλημέρα σου
Η καθωσπρέπει ακίνητη ματιά σου
Το τίποτα που ξεπηδάει απ΄ το παντού σου
Νηστική οργή
Του ποδιού που πατάει
Για να ξεζουμίσει τη γη, από αναθεματισμένη χολέρα

Με έφτιαξες αδιόρθωτη μανία
Της στιγμής που ψάχνει
Της ζωής που πνίγεται μονάχη
Γιατί δεν θέλησε να βγει σε άλλη στεριά
Έμεινα εδώ να ζητάω λάθος
Να κάθομαι λάθος
Με σκοπό να περιμένω
Μήπως ο χρόνος αστοχήσει
Κι έμεινα εδώ, να μαστορεύω
Σε μπάσταρδη ώρα
Καταραμένα υπόγεια
Φτηνού πανικού

Πας να με ταιριάξεις
Να με ορίσεις
Ανησυχείς
Μην κάτσει πάνω σου
Η αποκρουστική θωριά
Που περπάτησε πολύ

Συνεχίζω
Τραβώ
Για εκεί
Κατά την αλαζονεία των λεωφόρων
Παρατηρώ
Την σβησμένη σου Άνοιξη
Σε σέρνω στο φως
Σαν δικαίωμά μου
Σαν γιατί γουστάρω, να σπέρνω αμετανόητους απαλλαγμένους

Advertisements

One Response to “η νταλίκα”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: