επιπόλαιο δέντρο

 

Αυτή

Η στιγμή

Που περνάει, που πέρασε, που μοιάζει
Με νερό
Που παγώνει και σπάζει
Που πριν καθίσει
Στεγνώνει
Στων ματιών μπροστά, τα επεισόδια
Στο μέσα απ΄το στομάχι μου
Ράγισμα
Πριν κομματιαστεί
Και ίχνος επιστροφής
Το ξαναμμένο πόδι
Πατήσει
Το εγώ πριν απ΄το άλλο
Η άλλη ύπαρξη, πριν γίνω
Και νιώσω πιο αληθινό το ψέμα
Το άχαρο
Που ακολουθεί
Κατά πόδας

Όμως
Eπιπόλαιο δέντρο
Στον δρόμο
Ριζώνομαι
Χρεώνομαι
Φύλλα από κάρβουνο
Να βγάζω
Ζωντανό να σώσω
Χρόνο ά-χρονο
Από σύρσιμο δικό του, παρατεταμένο
Από ύπνο χωρίς ύπνο
Και πλεύση αθόρυβη
Μουγκή
Να μην καμφθώ
Να μείνω
Εκεί ανάμεσα
Εκεί
Καθώς νιώθω
Το νερό να διψάει
Να χύνεται

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: