S

 

η άβολή σου
σκοτεινιά
σε παίζει αρρωστημένα

δίκη σιωπής
κι ο έρωτας
κάρα ταξιδεμένα

ότι σε ξέρει
η μια στιγμή
αυτό σε καθηλώνει

κι η λέξη
που σου χάρισαν
κοιμάται στην αγχόνη

πίσω η ψυχή
σφιχτή λαβή
τόσα γιατί ακόμη

χωρίς φωνή
ζητάς ζωή
και η ζωή: συγγνώμη

δεν θα πας πουθενά
δειλά φοράς
σαρκίο κουρδισμένο

κοιτάζεις ψυχρά
από μέσα βαθιά
ανοιχτό το μπουρδέλο

ευθεία χτυπάς
θα ξέρεις για μας
το κοινό διχασμένο

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: