το βασίλειο μου ατμός

Δεν αντέχουν πια τα αυτιά το Συνεργείο
της νύχτας τα ξεπεσμένα ψέματα
μαραμένες ομπρέλες έξω απ΄ την πόρτα
μια ακατάσχετη λαγνεία

αγαπώ να ανάβω τα μάτια σου
να αναγνωρίζω το λάθος σου, που είμαι

τις παραμονές που περιμένουμε
τις αναγούλες που κρεμιούνται απ΄το σαγόνι
όταν ξυπνούν τα φαντάσματα
στο πρωινό φεγγάρι
ήσυχα, πολύ ήσυχα, οι λέξεις που δεν ακούν
το στόμα φιλούν και μπαίνουν

αυτή… η ριμάδα κιθάρα
το αίμα μου γλύφει
την ακούς πως με πίνει;
την ακούς;
ένας κότσος συγκρατημένος πίσω, τα κύματα
δεν θα φτάσουν ποτέ
το βασίλειό μου ατμός
δεμένος καλά στον αέρα
γαβγίζει

…fuck the president
before I died

δεν τελειώνω εύκολα
με το πτώμα της καρδιάς
τα άδεια ρούχα που περπατάνε
τους ώμους που καίγονται
στον απόηχο

άκαρδους χτύπους χαϊδεύω
πουλιέμαι για ένα άγριο μηδέν
και θάβομαι
αργά
στα αιχμηρά της αίσθησης εγκλήματα
αλμυρή και σπουδαία σαν άθλιος βούρκος
ανώφελη
αφηγούμαι σε ένα τέλος
τα πόσα κρύα βράδια
έλιωνα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: