πόρτα

χιλιάδες χιλιόμετρα απέχουμε απ΄ το οξυγόνο
στα μουγκά ήσυχα παραπέτα
με τις επιπτώσεις στα λαϊκά προάστια της καρδιάς
λιάζομαι

κολλημένος ο χρόνος, ο νόμος, ο θυμός
βουίζει το κεφάλι μου
μουγκρίζει το συκώτι μου, να διυλίζει
αποχαιρετισμοί και μνημόσυνα
ψυχή καρυδότσουφλο
κομμένη και ραμμένη σε στήθη ασυνείδητου οδηγού
στα χείλη δεξιοτέχνη πότη
τρώω πόρτα και φτύνω τα κουκούτσια
η αίτηση μου απορρίπτεται
όλοι καλοί
χωρίς φωνή χωρίς πληγή
αγάπες και λουλούδια

με ζητάνε τα τσιμέντα να με λιανίσουν
θα παραδοθώ άπληστη
μπροστά στα μάτια των έκπληκτων
των καμωμένων απ΄ ατσάλι
θα με περιθάλψουν
με την αγάπη που γλύφετε

αιώνες απέχουμε απ΄ το οξυγόνο
δικέ μου

απλησίαστοι

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: